Imię
Jan
Grupa rekonstrukcyjna
GRH Związek Orła Białego
Nazwa sylwetki
Unterscharführer, 15. Waffen-Grenadier Division der SS
Datowanie
XX wiek, II Wojna Światowa, lato 1944 roku
Region
Europa, Łotwa
Wyposażenie
Umundurowanie żołnierza dywizji grenadierów składało się z koszuli mundurowej Braunenhemd M32, spodni sukiennych Feldhose M43, czapki polowej Feldmutze M43, bluzy kangurki/smock M40 z odwracalnym kamuflażem Eichenlaubmuster, hełmu Stalhelm M42 w pokrowcu odwracalnym M43 (także w kamuflażu Eichenlaumuster z gumą zrobioną z dętki). Na nogach trzewiki skórzane M43 i opinacze środkowowojenne. Pas główny w kolorze czanym Feldkoppel z klamrą aluminiową dla SS z cytatem „,,Meine Ehre heißt Treue’’ – ,,Moim honorem jest wierność”. Uzupełnienie stanowiły szelki bojowe Koppeltragegestel M39, komplet.2 ładownic (potrójnych) dla Mp-38/Mp-40 wykonanych z brezentu i parcianych pasków (każdy na 3 magazynki po 32 sztuki amunicji). Na ręce zegarek Delbana. W chlebaku Brotbeutel M42 (wersja środkowowojenna) znajdowały się m.in. puszka z przyborami do higieny osobistej, opatrunek, przybornik do szycia oraz przybory prywatne. Na stanie również manierka Feldflasche M31 z kubkiem. Plecak M31 „Kriegsmodell” zawierał m.in. bluzę sukienną Feldbluse M42, pelerynę przeciwdeszczową Zeltbahn (również w kamuflażu – Platanentarn/Eichentarn 1/2 overprint), koc wojskowy, rzeczy osobiste, przybornik wraz z akcesoriami do czyszczenia broni oraz menażkę Kochgeschirr M31 wraz z niezbędnikiem przydziałowym. W plecakach żołnierze przechowywali również prowiant. W skórzanym pokrowcu znajdowała się łopatka piechoty Feldspaten. Żołnierze posługiwali się bagnetem S84/98 (dedykowanym do karabinów systemu Mausera). Dalszą przydziałową bronią były dwa granaty Model 39 grenade (Eihandgranate 39), tzw. „Jajka” oraz Mp-40 kal 9×19 mm Parabellum. Dodatkowo żołnierze posiadali scyzoryki Wusthof Gladiator, papierosy, Soldbuch SS oraz inne dokumenty związane ze służbą.
Krótki opis historyczny
Dywizja Grenadirów SS, była drugą wielka jednostka łotewska (po 2.BP SS przekształconej później w 19.DGren SS). Pochodziła z poboru, a jej kadrę stanowili w większości przedwojenni oficerowie i podoficerowie z czasów niepodległości. Sztab dywizji utworzono wprawdzie już w marcu 1943 r., ale większość jednostek formowała się dopiero latem. W listopadzie osiągając stan około 20000 ludzi, dywizja rusza na front zajmując pozycje nad rzeką Wielikają na południe od jeziora Pejpus (chrzest bojowy w starciu pod Novo Sokolnikami), w sąsiedztwie Łotewskiej 2.Bryg SS .W czerwcu 1944 roku ‘’Latvija’’ opuściła swoje pozycje obronne nad Sanuchą, rozpoczyna sę operacja „Bagration” 15 Dywizja liczy wtedy ok. 18 tyś. żołnierzy czego pośrednim skutkiem są ciężkie walki w lipcu i w efekcie rozbicie dywizji pod Ostrowem (32 pułk ulega prawie całkowitej likwidacji). W wyniku tych walk jednostka utraciła zdolność bojową. Kadra trzech pułków piechoty oraz jednostki dywizyjne zostały ewakuowane drogą morską na poligon „Westpreussen” znajdujący się pomiędzy Kościerzyną a Bytowem. We wrześniu dywizję zaczęto odtwarzać z łotewskich poborowych oraz saperów ze szkolnych i rezerwowych batalionów SS w Dreźnie.
