Imię
Dominik
Grupa rekonstrukcyjna
GRH Commonwealth Battalion
Nazwa sylwetki
Komandor porucznik (commander) Ian Lancaster Fleming RNVR
Datowanie
1939-1945
Region
Wielka Brytania
Wyposażenie
Mundur oficerski nr 5 – czapka oficerska wzoru dla oficerów starszych, dwurzędowa kurtka mundurowa, zapinana na 4 złocone guziki wzoru dla oficerów oraz długie spodnie – szyte u prywatnego krawca z wełny czesankowej (tzw. barathea). Na mankietach rękawów kurtki oznaki stopnia wzoru dla Ochotniczej Rezerwy Królewskiej Marynarki Wojennej (ang. Royal Navy Volunteer Reserve – RNVR). Regulaminowe czarne półbuty, biała koszula i czarny krawat zawiązany na węzeł regatowy. Blaszane pudełko na papierosy „Senior Service” (Starsza służba – tak w brytyjskich siłach zbrojnych określa się Królewską Marynarkę Wojenną. Papierosy „Senior Service” były popularne wśród kadry oficerskiej Royal Navy i są do dziś uznawane za jedną z luksusowych marek dostępnych w Wielkiej Brytanii). Komandor Fleming przegląda teczkę z planami niemieckich rakiet V-2, zdobytą w ramach operacji „Kusza” przez 30 Jednostkę Szturmową (30 Assault Unit).
Krótki opis historyczny
Ian Fleming urodził się w Londynie jako drugie dziecko potomka bogatej szkockiej rodziny bankierów – Valentine’a Fleminga i Evelyn St. Croix-Fleming. Kształcił się w elitarnym Eton College, a następnie w szkole oficerskiej Sandhurst, jednak porzucił myśl o karierze wojskowej i rozpoczął studia w Niemczech i Szwajcarii. W 1933 r. jako dziennikarz Agencji Reutera udał się do Moskwy by relacjonować proces brytyjskich inżynierów z firmy Metropolitan-Vickers (proces Metro-Vick). Już wtedy zaczęto spekulować o jego możliwych powiązaniach z tajnymi służbami. Po powrocie do Wielkiej Brytanii pracował jako broker w Londynie, jednak bardziej niż praca absorbował go żywot playboya – przyjęcia, romans z lady Ann O’Neill i gromadzenie rękopisów oraz pierwszych wydań książek. W maju 1939 roku, dzięki koneksjom matki spotkał się z kontradmirałem Johnem Godfreyem – dyrektorem Oddziału Wywiadu Morskiego w Admiralicji, który zaproponował Flemingowi pracę w tzw. Pokoju 39 (wywiad morski) w charakterze osobistego asystenta. Ian przyjął propozycję i w lipcu 1939 r. został powołany do RNVR najpierw w stopniu kapitana (lieutenant), a później – komandora porucznika (commander). Ochotnicza Rezerwa Królewskiej Marynarki Wojennej była jednym z trzech źródeł uzupełnień dla Royal Navy. W jej skład wchodzili przede wszystkim miłośnicy żeglarstwa, właściciele jachtów i osoby, które na co dzień nie mały styczności z morzem. Sami o sobie mówili, że są dżentelmenami, którzy chcą być marynarzami, w przeciwieństwie do zawodowych oficerów których nazywano marynarzami, chcących zostać dżentelmenami. Zawodowa kadra w rewanżu nazywała oficerów RNVR „niedzielnymi żeglarzami”. W 1942 r. Ian Fleming zaproponował utworzenie specjalnego oddziału komandosów- szpiegów, których głównym celem byłoby zdobywanie tajnych dokumentów przeciwnika, przede wszystkim dotyczących badań naukowych i uzbrojenia. Oddział ten wkrótce powstał jako 30 Commando a w 1944 r. został przemianowany na 30 Jednostkę Szturmową, która m.in. zdobyła kompletną listę niemieckich stacji radarowych w Europie, całe archiwum Kriegsmarine od 1870 r. oraz schwytała dr. Helmuta Walthera – konstruktora silników okrętów podwodnych. W listopadzie 1945 r. Fleming został zdemobilizowany i został dyrektorem serwisu zagranicznego w wydawnictwie Kemsley. W tym samym roku kupił na Jamajce willę „Goldeneye”, w której w 1952 r. zaczął pisać pierwszą powieść ze swoim najsłynniejszym bohaterem – Casino Royale. Łącznie napisał dwanaście powieści i dziewięć opowiadań z Jamesem Bondem – agentem 007, w roli głównej. Fleming zwykł mawiać, że wszystko co napisał, oparte było na prawdziwych wydarzeniach…
