Imię
Karina
Grupa rekonstrukcyjna
Ogólnopolskie stowarzyszenie braci rycerskiej Malleus Maleficarum
Nazwa sylwetki
Trossfrau (Kampfrau)
Datowanie
XVI wiek
Region
Europa, Niemcy
Wyposażenie
Giezło lniane; suknia wełniana, odcinana w pasie, góra podszyta ręcznie tkanym lnem. Suknia udekorowana obszyciami z żółtej i zielonej wełny, co było klasycznym elementem w sukniach Trossfrau. Do sukni doczepiano również rękawy, które były zdobione bufkami i obszyciami, jak dół spódnicy. Na nogach postać ma dziergane wełniane nogawiczki w paski, mocowane skórzanymi podwiązkami. Na nogawiczki założono skórzane buty z wycięciami, tak zwane „krowie pyski”. Ten typ butów był używany w XVI wieku na całym terenie Europy zachodniej. Na głowie Kampfrau ma Haube – damską chustę z wałkiem z tyłu, pod którą chowano włosy. Na haube założona drugą lnianą chustę, układaną z tyłu na zakładkę. Elementem, najbardziej przyciągającym wzrok jest kolorowy beret. Beret uszyty z wełny i udekorowany trzema strusimi piórami. Mocowany jest przy pomocy sznurku oraz szpilek do hauby. Dodatki: pasek skórzany, mocowany na biodrach, pod który podwijała się kiecka w typowy dla Kampfrau sposób, robiąc dużą fałdę. Pasek czerwony skórzany z dużą ilością okutych dziurek, wykonany w oparciu na ilustracje renesansowe. Przy pasie postać ma nóż, sakwę, bukłak oraz kubek.
Krótki opis historyczny
Kampfrau (Trossfrau) to kobieta obozowa przy wojskach Landsknechtow (żołnierzy zaciężnych formacji piechoty z końca XV i XVI wieku). O ile cywilom zakazano noszenia ubioru nieodpowiedniego dla ich klasy, o tyle Landsknechci nie podlegali żadnym ograniczeniom w tym zakresie. Życie lansknechtów było wesołe, pijackie, ale niezbyt długie. Nie oszczędzali pieniędzy. Lansknecht żył dniem bieżącym, dobrze wierząc, że ten dzień może być ostatnim. Jak głosi przysłowie: „Rzadko spotyka się starego Landsknechta”, więc żołnierze starali się żyć w luksusie, czerpiąc maksimum przyjemności ze wszystkich możliwych ziemskich radości życia. A gdzie są pogodni faceci z pieniędzmi, tam są i pogodne dziewczyny. Mężczyźni wstępujący do korpusu Landsknechtów zazwyczaj zabierali ze sobą kobietę, która się nimi opiekowała – siostrę, żonę lub córkę. Opiekowały się one żołnierzami pomiędzy bitwami, a nawet same brały udział w bitwach, podążając za walczącymi, okradając poległych i dobijając umierających. Ale najbardziej oburzający był nie udział obozowych frau w napadach, ale ich „nieprzyzwoicie krótkie” spódniczki, sięgające mniej więcej do połowy łydki. Noszono je w ten sposób nie ze względu na rozwiązłość, ale dlatego, że kobieta w zwykłej spódnicy, w której trudno było biegać, mogła zostać bez zdobyczy.
